Tuin

Huismerel in de rui

door

We hebben een huismerel. We herkennen hem aan de aluminiumring aan zijn rechterpoot. Het is een mannetje van ruim twee jaar oud met normaal gesproken een gitzwart verenpak.

Maar vandaag niet, want het is tijd voor de rui. En dat is goed te zien! Het hele verenkleed zit schots en scheef en vertoont interessante kleurverschillen. Als je goed kijkt, zie je bruine, gerafelde veren op de rug van de merel (de mantel en schouder). Dat zijn veren van vorig jaar die nog geruid moeten worden. Ze zijn gebleekt door de zon en daarom bruinig geworden. Ook de duimvleugel (het kleine veertje aan het begin van de vleugel) en de buitenste handpennen zijn nog bruin. De tertials en de armpennen zijn juist al mooi zwart en dus net nieuw. Daar tussenin zit het allemaal wat rommelig: de plek waar nu geruit wordt. Precies volgens het rui-boekje.

Laatst kon ik de ring eindelijk helemaal aflezen door de vogel van vier kanten te fotograferen. De vogel blijkt op 30 juni 2024 geringd als 1e kalenderjaar, drie straten verderop. Hij overleeft dus al ruim twee jaar lang alle katten van de buurt. Een knappe prestatie!

Merel (man) in de rui
Alu-ring met 6-cijferige code

Een schitterende wadi

door

De wadi is momenteel – ondanks de droogte – het stralende middelpunt van de tuin. Langs de rand komt veel rode klaver in bloei, in het lagere deel meer Gewone rolklaver. Op beide planten veel akkerhommels, maar ook steen-, weide- en tuinhommels komen geregeld langs. Van de nachtvlinders is de klaverspanner het vermelden waard: fraaie nachtvlinder die de klaver wel weet te waarderen.

En als klap op de vuurpijl bezoek van een distelvlinder, die gisteravond en vanochtend langdurig foerageerde op de rode klaver. Niks mis mee, die klavers 🙂

Geniaal

door

De gewone veldsalie laat zich op een geniale manier bestuiven: via de rug van hommels! Goed te zien in onderstaand filmpje. Als de hommel de bloem ingaat, drukt zij met haar kop op een “mechaniekje” waardoor twee witte helmdraden neerdalen op de rug van de hommel. Aan het uiteinde van de helmdraden zit een helmknop die stuifmeel loslaat. Bij het ingaan van de volgende bloem schuift de rug van de hommel langs de stempel (het “slangentongetje” dat uitsteekt aan de bovenkant van de bovenlip) en bevrucht zo de plant. Meesterlijk om te zien!
Veldsalie doet het erg goed in droge delen van de tuin en in potten in de volle zon.

Van dak naar daktuin

door

De tuin is vanochtend in één klap 12 m2 groter geworden dankzij een groen kruidendak op de garage. Ongelofelijk snel en professioneel aangelegd door de jongens van Stadshovenier Zwolle. Erg blij met het resultaat! De grond is ingezaaid met een zadenmix van inheemse planten, dus ik zie uit naar de ontwikkeling van dit nieuwe stukje mini-natuur.

Een letter

door

Deze week weer begonnen met het “emmer zetten”: ik plaats ’s avonds een nachtvlinderemmer in de tuin, doe een schietgebedje en kijk de volgende ochtend vol nieuwsgierigheid of er wat leuks in zit. Het is net sinterklaas, maar dan spannender want je weet niet of je wat krijgt.

Vanochtend had de Grote Sint een cadeautje in de emmer gedaan: een letter. Ik moest glimlachen om deze aardige geste. Met verwondering bekeek ik de Hebreeuwse letter Noen, in tweevoud geprint op de vleugels van een nachtvlinder.

De nunvlinder

Niet normaal

door

Opeens zat hij er: een mannetje Sperwer op de eettafel van de buren. Pontificaal in beeld en in volle glorie. Zo krijg je deze vogel vrijwel nooit te zien. Zo gracieus, zo bloedmooi.

Normaal gesproken zien we hier het vrouwtje Sperwer wel eens door de tuin schieten. Normaal gesproken zit ze wel eens kort op de schutting of hoog in de boom.

Normaal gesproken ren je dan naar je camera toe, ondertussen de rest van het huis tot stilte manend – niemand mag nog één stap verzetten! En normaal gesproken hink-stap-spring je dan naar boven, al struikelend over de traptreden, om door het bovenraam óver de heg met de buren de vogel vast te leggen en normaal gesproken vliegt-ie dan nét weg.

Normaal gesproken dan.

Droogbloemen op de vaas

door

Het is tijd om in de tuin de dode takken weg te halen. Zet het op de vaas en je wintersilhouet wordt een fraai droogboeket. Hier twee voorbeelden met knoopkruid, lange ereprijs, akkerklokje, wilde marjolein en septemberkoning.

Russen in de tuin!

door

Ik heb russen in de tuin. Bloeiend en wel. Allereerst is er de grote veldbies (Luzula sylvatica): een mooie, stevige, polvormende, wintergroene en inheemse plant voor schaduwrijke plekjes. In de volle zon staat zijn neefje: de gewone veldbies (Luzula campestris). Ook deze staat al in bloei. Ik ontdekte verschillende planten in onze wadi, opgekomen uit het zaadmengsel dat ik hier 1,5 jaar geleden heb gestrooid.
Beide veldbiezen behoren tot de familie der russen.

Grote veldbies
Gewone veldbies

Kleine vos!

door

En de eerste dagvlinder in de tuin is een … kleine vos. Leuk, want die zien we niet zoveel meer. In de afgelopen drie jaar was de kans op Citroenvlinder als eerste vlinder 5 tot 6x groter.