De gewone wolzwever kwam vandaag langs in de tuin. Een van mijn favoriete vliegen! Hij ziet er schattig uit met zijn wollige vachtje, én hij kan als een kolibrie stil hangen voor een bloem, om daar met zijn lange zuigsnuit nectar uit te drinken. De schaduwzijde van dit beestje is dat hij parasiteert op zandbijen. Komt gek genoeg ten noorden van Zwolle nauwelijks voor, maar ten zuiden vrijwel overal!
Dat je een tuin hebt.
En dat je thuis moet werken.
En dat het lente is.
Eindelijk lente!
Dat je sleedoorn hebt.
En dat die staat te bloeien.
En dat je daar naar kijkt.
Eindelijk bloemen!
Dat het zonnig is.
En dat alles groeit en straalt.
En hé, daar vliegt een vlinder!
Eindelijk vlinders!
En dat dan die vlinder
Precíes naar de sleedoorn gaat
Daar neerstrijkt en blijft zitten …
Dat!
De sneeuw zorgt voor ideale omstandigheden om het gedrag en verenkleed van vogels in de tuin eens goed te bekijken. Bijvoorbeeld van merels, spreeuwen en roodborstjes:
– merelmannetjes zijn niet allemaal zwart: als je goed kijkt zie je soms mannetjes met bruine vleugels. Dit zijn jonge mannetjes die vorig jaar uit het ei zijn gekropen.
– merelvrouwtjes zijn heel divers getekend. Sommige vrouwtjes zijn op hun borst zanglijsterbruin met donkere vlekjes; sommigen zijn onder de snavel zelfs vaalwit!
– van alle merelmannetjes is er één de baas: hij loopt met een lange nek door de tuin en jaagt andere merels weg bij het voer. Terwijl hij achter de een aanzit, profiteren anderen door snel wat te snaaien op de voerplek.
– de dominante merelman (zo’n baasje als het is) gaat bij de voerplek aan de kant voor de eerste de beste spreeuw. De spreeuw is een fractie kleiner maar heeft een veel scherpere snavel. Zie foto.
– spreeuwen foerageren in groepen. Omdat ze elkaar niet wegjagen besparen ze een hoop energie.
– roodborsten verdedigen in de winter een eigen territorium en zelden tref je er twee tegelijk in je tuin. Toch zie ik er vaak twee gebroederlijk bij elkaar.
2020 was het jaar waarin ik ontzettend veel nieuwe diersoortjes in de tuin ontdekte met dank aan de app ObsIdentify. Deze app werd in november 2019 geïntroduceerd en herkent de soort op een foto met behulp van slimme beeldherkenningstechnieken (o.a. machine learning). Super handig dus!
Zo kwam ik op 164 diersoorten in / over de tuin. Leuk, maar echt niet bijzonder veel. Ik heb dan ook rustig aan gedaan, vaak lukraak wat op de foto gezet, niet alles uitgezocht etc. Maar wel heel erg genoten, en mij verbaasd over zoveel dierenleven in de tuin.
Komend jaar ga ik iets gerichter op zoek en proberen om de 250 of misschien wel 365 diersoorten te halen.
Afgelopen jaar zag ik 16 soorten dagvlinders in de tuin, waarvan zes soorten slechts één keer (hieronder gemarkeerd met *). Het is dus vaak een kwestie van geluk hebben (en veel thuis zijn helpt daarbij ook).
Meest bijzondere waarneming ongetwijfeld de sleedoornpage van begin september, wat een beauty! Op de voet gevolgd door de eitjes afzettende oranje luzernevlinder. Kan me niet voorstellen dat ik dat vaker ga meemaken.
Het scheefbloemwitje maakt een sterke opmars door in NL. Ik zag hem in drie verschillende weken.
Het vaakst zag ik het klein koolwitje: vrijwel iedere week van 5 april t/m 10 oktober.
Opvallende afwezige: het icarusblauwtje. Zeer algemene vlinder, maar niet in mijn tuin…!
1 Atalanta
2 Bont zandoogje
3 Boomblauwtje
4 Bruin zandoogje
5 Citroenvlinder*
6 Dagpauwoog
7 Gehakkelde aurelia*
8 Groot koolwitje
9 Klein geaderd witje
10 Klein koolwitje
11 Kleine vos*
12 Kleine vuurvlinder
13 Oranje luzernevlinder*
14 Oranjetipje
15 Scheefbloemwitje
16 Sleedoornpage*
Als mensheid rollen we van crisis naar crisis. In deze donkere dagen hebben we meer dan ooit een licht nodig dat ons de juiste weg wijst. David Attenborough pleit in de schitterende en roerende docu “A Life on Our Planet” voor wijsheid. Wijsheid om te beseffen dat we als mensheid in alle opzichten afhankelijk zijn van het grote geheel. Ik verbind deze gedachte vanavond aan kerst, waarin het Grote Geheel zich uitstrekt naar de mens in een uiterste poging om contact te maken. Drie wijzen komen erop af.
Leuk boek! Arjan leert je kijken naar de natuur. Lees mijn recensie op Hebban.
Zelden zo’n inspirerend verhaal gelezen over de tijd waarin we leven en de keuzes waar we voor staan. Lees mijn recensie op Hebban.
Met onderstaande inzending heb ik het boek “Wat bomen ons vertellen” van Valerie Trouet gewonnen! Een prijsvraagje georganiseerd door The Pollinators. De inzending geeft antwoord op de vraag waarom ik het boek zou willen hebben:
Waarom?
Als ik dat nou eens ga vertellen!
T’is namelijk heel eenvoudig.
Bomen bewonder ik van jongsaf aan.
Omdat ze indruk maken
Met hun oude gebarsten bast
En takken in de vreemdste vormen
Natuurlijk wijzend naar omhoog.
Onvoorstelbaar groot is hun wortelgestel
Nog groter dan we zien aan boom
Schimmels voeden de worteltoppen, wie weet ervan?
Van binnen barst het van mysterieuze ringen
En die vertellen een groots verhaal
Rijk is wie daarvan kennis heeft en
Taal geeft aan die onzichtbare schat
En hier, bij mij, treft u een luisterend oor
Laat mij uw ringen lezen
Lord of the Rings!
En laat mij vliegen
Naar vervlogen tijden!
