Die eerste warme zonnestralen, zó lekker!
Bram
Kleine vos!
En de eerste dagvlinder in de tuin is een … kleine vos. Leuk, want die zien we niet zoveel meer. In de afgelopen drie jaar was de kans op Citroenvlinder als eerste vlinder 5 tot 6x groter.
Na regen…
Na regen… komt een wandeling.
Grijze januaridag?
Soms kan ik een beetje somber worden van die eindeloos grijze januaridagen. Vandaag niet, want ik zag en hoorde: baltsende koolmezen, heggenmussen, boomkruipers en houtduiven, een turkse tortel met takje in de snavel, een pimpelmees op inspectie in een nestkastje, bloeiende sneeuwklokjes, bloeiende zwarte elzen, uitlopende vlieren en krokussen ruim boven de grond! De natuur staat niet stil.
De tuin in 2021 – een terugblik
Geniet even met me mee. Op naar 2022!
Eitjes!!!
Laat ik voor de gekkigheid de sleedoorns in de tuin eens wat beter bekijken, dacht ik vanochtend. Het hele weekend had ik me vermaakt met het tellen van eitjes van de sleedoornpage in het buitengebied, en aan m’n eigen tuin had ik simpelweg niet gedacht. De tuin is ook nog maar 1,5 jaar oud en staat midden in een woonwijk. Aan de andere kant: ik had wel een paar keer een sleedoornpage zien vliegen…
BOEM! Negen eitjes! Mooie ronde stipjes in de oksels van takken, wit met een prachtige koraalstructuur. Onmiskenbaar! Wat ongelofelijk gaaf. Na de egel van vorige week een absoluut nieuw hoogtepunt voor de tuin.
Rottumeroog
Na een ommelandse reis van ruim 9 uur zette ik gisteren voet aan wal op Rottumeroog: het meest afgelegen stukje van Nederland. Misschien ook wel het meest pure, wilde en dynamische stukje Nederland. Mensen komen er niet, op wat vogelwachters na, er is geen bebouwing en de elementen hebben volledig vrij spel. Onder invloed van wind en water verandert het eiland voortdurend van vorm en schuift het tientallen meters per jaar op.
Dikke mist tijdens de heenreis. Wat is het dan bijzonder om midden op de Waddenzee zangvogeltjes te zien opdoemen die op korte afstand van de boot een eindje meevliegen. Graspiepers, veldleeuweriken, zanglijsters, zelfs een roodborst. Maar de grootste verrassing was een zangvogeltje dat uitgeput neerplofte op de boot: een bladkoning! Zat een paar minuten versuft voor zich uit te kijken en vloog daarna naar de voorplecht om daar nog wat vliegjes te vangen en zelfs kort te zingen. Na een geweldige show van 10 minuten vertrok hij weer de mist in. Even later vloog een kleine jager op naast de boot, ook niet verkeerd. En toen moest Rottumeroog nog komen. Een memorabele dag!
Sleedoornpage slaat weer toe!
Voor de derde keer dit jaar een sleedoornpage in de tuin, het blijft enorm gaaf! Wederom een vrouwtje en dit keer streek ze na wat rondfladderen kort neer op de Late Guldenroede. Na een seconde of dertig was ze er weer vandoor. Het zijn dus echt korte momenten dit jaar maar dat mag de pret niet drukken.
De Grote Avond
Terwijl ik vanavond wat in de tuin rommel, ligt er opeens een soort slang voor m’n neus. Met vier vervaarlijke ogen kijkt hij me aan, zo lijkt het. Een gevaarlijke punt achterop het lichaam verraadt ook niet veel goeds … Maar ik spring een gat in de lucht en haal iedereen erbij. De rups van het groot avondrood!
Tuinvlinders in juni
Juni bleek in onze tuin een verrassend leuke vlindermaand: oranjetipje (op 4 juni, een héle late), kleine vos en distelvlinder lieten zich fraai zien. Distelvlinder bleef minutenlang foerageren op rode klaver en was nieuw voor de tuinlijst.
