Schier oneindig

Laat ik het maar mijn “Franciscusweekend” noemen. Het eerste weekend van oktober ben ik – als het even kan – traditiegetrouw ergens in de natuur te vinden. Dit keer in Friesland. Vrijdagmiddag een rondje Lauwersmeer, met o.a. tienduizend (of meer) goudplevieren bij de Ezumakeeg. Indrukwekkend! Op zaterdag stak ik over naar Schiermonnikoog, waar roodgekleurde kwelders en schitterend waddenlicht de ogen streelden. En niet onbelangrijk voor mijn gemoedsrust: een roepende bladkoning, een soort die je in deze tijd van het jaar op dit eiland simpelweg niet mag missen. Zondag lekker gestruind langs de Friese waddenkust. Ook hier was het genieten van de uitgestrektheid van het landschap. Op een dijk vond ik de moshommel en de schorzijdebij, twee fijne vondsten. Bij Noorderleech liep ik bijna een uur buitendijks richting het wad, eindigend met een 360 graden waddenschouwspel. De buitendijkse kwelders hier zijn de grootste van Europa. Onderweg trof ik tapuit en kustvlekoog.

Rottumeroog

Na een ommelandse reis van ruim 9 uur zette ik gisteren voet aan wal op Rottumeroog: het meest afgelegen stukje van Nederland. Misschien ook wel het meest pure, wilde en dynamische stukje Nederland. Mensen komen er niet, op wat vogelwachters na, er is geen bebouwing en de elementen hebben volledig vrij spel. Onder invloed van wind en water verandert het eiland voortdurend van vorm en schuift het tientallen meters per jaar op.
Dikke mist tijdens de heenreis. Wat is het dan bijzonder om midden op de Waddenzee zangvogeltjes te zien opdoemen die op korte afstand van de boot een eindje meevliegen. Graspiepers, veldleeuweriken, zanglijsters, zelfs een roodborst. Maar de grootste verrassing was een zangvogeltje dat uitgeput neerplofte op de boot: een bladkoning! Zat een paar minuten versuft voor zich uit te kijken en vloog daarna naar de voorplecht om daar nog wat vliegjes te vangen en zelfs kort te zingen. Na een geweldige show van 10 minuten vertrok hij weer de mist in. Even later vloog een kleine jager op naast de boot, ook niet verkeerd. En toen moest Rottumeroog nog komen. Een memorabele dag!