Bram

Steeds meer soorten herkennen

door

2020 was het jaar waarin ik ontzettend veel nieuwe diersoortjes in de tuin ontdekte met dank aan de app ObsIdentify. Deze app werd in november 2019 geïntroduceerd en herkent de soort op een foto met behulp van slimme beeldherkenningstechnieken (o.a. machine learning). Super handig dus!

Zo kwam ik op 164 diersoorten in / over de tuin. Leuk, maar echt niet bijzonder veel. Ik heb dan ook rustig aan gedaan, vaak lukraak wat op de foto gezet, niet alles uitgezocht etc. Maar wel heel erg genoten, en mij verbaasd over zoveel dierenleven in de tuin.

Komend jaar ga ik iets gerichter op zoek en proberen om de 250 of misschien wel 365 diersoorten te halen.

Tronkenbij
Wormkruidbij spec.
Blauwe breedscheenjuffer
Behangersbij spec

Dagvlinders in 2020

door

Afgelopen jaar zag ik 16 soorten dagvlinders in de tuin, waarvan zes soorten slechts één keer (hieronder gemarkeerd met *). Het is dus vaak een kwestie van geluk hebben (en veel thuis zijn helpt daarbij ook).
Meest bijzondere waarneming ongetwijfeld de sleedoornpage van begin september, wat een beauty! Op de voet gevolgd door de eitjes afzettende oranje luzernevlinder. Kan me niet voorstellen dat ik dat vaker ga meemaken.
Het scheefbloemwitje maakt een sterke opmars door in NL. Ik zag hem in drie verschillende weken.
Het vaakst zag ik het klein koolwitje: vrijwel iedere week van 5 april t/m 10 oktober.
Opvallende afwezige: het icarusblauwtje. Zeer algemene vlinder, maar niet in mijn tuin…!

1 Atalanta
2 Bont zandoogje
3 Boomblauwtje
4 Bruin zandoogje
5 Citroenvlinder*
6 Dagpauwoog
7 Gehakkelde aurelia*
8 Groot koolwitje
9 Klein geaderd witje
10 Klein koolwitje
11 Kleine vos*
12 Kleine vuurvlinder
13 Oranje luzernevlinder*
14 Oranjetipje
15 Scheefbloemwitje
16 Sleedoornpage*

Bont zandoogje
Scheefbloemwitje
Oranje luzernevlinder
Sleedoornpage

Wijsheid

door

Als mensheid rollen we van crisis naar crisis. In deze donkere dagen hebben we meer dan ooit een licht nodig dat ons de juiste weg wijst. David Attenborough pleit in de schitterende en roerende docu “A Life on Our Planet” voor wijsheid. Wijsheid om te beseffen dat we als mensheid in alle opzichten afhankelijk zijn van het grote geheel. Ik verbind deze gedachte vanavond aan kerst, waarin het Grote Geheel zich uitstrekt naar de mens in een uiterste poging om contact te maken. Drie wijzen komen erop af.

Gewonnen!

door

Met onderstaande inzending heb ik het boek “Wat bomen ons vertellen” van Valerie Trouet gewonnen! Een prijsvraagje georganiseerd door The Pollinators. De inzending geeft antwoord op de vraag waarom ik het boek zou willen hebben:

Waarom?
Als ik dat nou eens ga vertellen!
T’is namelijk heel eenvoudig.

Bomen bewonder ik van jongsaf aan.
Omdat ze indruk maken
Met hun oude gebarsten bast
En takken in de vreemdste vormen
Natuurlijk wijzend naar omhoog.

Onvoorstelbaar groot is hun wortelgestel
Nog groter dan we zien aan boom
Schimmels voeden de worteltoppen, wie weet ervan?

Van binnen barst het van mysterieuze ringen
En die vertellen een groots verhaal
Rijk is wie daarvan kennis heeft en
Taal geeft aan die onzichtbare schat
En hier, bij mij, treft u een luisterend oor
Laat mij uw ringen lezen
Lord of the Rings!
En laat mij vliegen
Naar vervlogen tijden!

Kaardebol

door

De grote kaardebol is een geweldige plant met zijn bijna architectonische uitstraling. De bladeren vormen een soort kommetje waar na de regen water in blijft staan. Ik heb er wel eens een merel water uit zien drinken. En in het najaar goed voor putters. Zoals vandaag! De eerste putter in onze nieuwe tuin.

Zugunruhe

door

Al dagen heb ik er last van: het gevoel dat de vogeltrek mij door de vingers glipt. Ik heb vakantie en het vliegt gigantisch. Dagelijks sneuvelen er records. Maar ik heb klussen te doen in het nieuwe huis en rijd de kinderen van het ene naar het andere logeeradres. Tussendoor sta ik in de tuin om ook iets mee te krijgen van het koper-, kollen- en kramsengeweld, deelgenoot te worden van het fenomeen vogeltrek.
Toch weet ik het niet. Ik krijg het koud en grijp weer naar kwast en kitspuit.


’s Nachts lig ik wakker. Onrustig. Ik vlieg naar het zuidwesten en sta opeens op mijn trektelstekkie aan de rand van Houten. Het uitzicht is weids, de zonsopkomst gloedvol. De lucht sijpelt vol vogels en een rode wouw glijdt langzaam voorbij.