Opeens zat hij er: een mannetje Sperwer op de eettafel van de buren. Pontificaal in beeld en in volle glorie. Zo krijg je deze vogel vrijwel nooit te zien. Zo gracieus, zo bloedmooi.
Normaal gesproken zien we hier het vrouwtje Sperwer wel eens door de tuin schieten. Normaal gesproken zit ze wel eens kort op de schutting of hoog in de boom.
Normaal gesproken ren je dan naar je camera toe, ondertussen de rest van het huis tot stilte manend – niemand mag nog één stap verzetten! En normaal gesproken hink-stap-spring je dan naar boven, al struikelend over de traptreden, om door het bovenraam óver de heg met de buren de vogel vast te leggen en normaal gesproken vliegt-ie dan nét weg.
Normaal gesproken dan.
